كوچك بود بر خلاف وزير ابن العلقمى كه طرفدار مماشاة و مجامله با ايشان و اظهار اطاعت و انقياد و بذل مال و قبول شحنه و خراج بود نسبت بديشان نظير رفتار سلاجقهء روم و سلغريان فارس و قراختائيان كرمان با آن طايفه ، و بدين مناسبت دائما ما بين آن دو نفر مناقشت برپاى بود و دواتدار بهيچوجه من الوجوه نميگذارد تا وزير مزبور بمقتضاى مصلحت وقت و سياست موقع بعقيدهء خود در معامله با آن قوم عمل نمايد ، بارى عاقبت به تفصيلى كه بعد ازين در شرح حال سليمانشاه بن پرچم مذكور خواهد شد پس از فتح بغداد صاحب‌ترجمه در دوّم صفر 656 بفرمان هولاكو بقتل آمد و سر او را بموصل فرستادند تا آنجا بر دار كردند ، و از او پسرى ماند جلال الدّين نام كه هولاكو بعدها او را بركشيد و بزرگ گردانيد ولى عاقبت جلال الدّين مذكور با مغول غدر انديشيده در سنهء 662 ببهانهء شكار و زيارت مشهد حسين عليه السّلام با جميع اتباع و اشياع و اموال خود از بغداد فرار نموده بشام و مصر يعنى بقلمرو سلطنت مماليك مصر اعدا عدوّ مغول التجا برد و هولاكو از استماع اين خبر بغايت متأثّر گرديد و يكى از موجبات تزايد مرض وى كه از آن علّت درگذشت از قرار مذكور همين قضيّه بوده است « 1 » ،

--> ( 1 ) براى اطّلاع از سوانح احوال دواتدار كوچك رجوع شود بحوادث الجامعه ص 72 - 73 ، 92 - 95 ، 128 ، 294 - 298 ، 319 - 329 ، 350 - 352 ، و جامع التّواريخ طبع كاترمر ص 224 - 228 ، 232 ، 238 ، 246 ، 278 - 282 ، 292 - 298 ، 402 - 414 ، و طبقات ناصرى ص 426 ، 427 ، و وصّاف ص 31 ، 33 ، 35 ، و الفخرى ص 74 ، 111 ، 453 ، و المنهل الصّافى ابن تغرى بردى نسخهء مذكوره ورق a 28 ( در اين مأخذ اخير لقب صاحب‌ترجمه را « سيف الدّين » نگاشته بجاى مجاهد الدّين و در تاريخ ابو الفدا 3 : 194 و طبقات الشّافعيّهء سبكى 5 : 110 ، 114 « ركن الدّين » ، و آن هردو قطعا سهو فاحش و مخالف با عموم مورّخين ديگر است ) ،